Páxinas

domingo, 30 de setembro de 2018

Día de Colón

A idea era ir á Comarca para pasar unha xornada apracible e familiar en compañía dos Haddock e a miña nova sobriña, esa personiña de quince meses e doces ollos gris-azulados.
Naturalmente, os Haddock tiñan outros plans, como supuxen en canto o meu amigo me abriu a porta vestido coma un servo da gleba ou así, e a señora Haddock entrou na sala adubiada coma a xudía Raquel: era o día de Colón en Combarro e tocaba reivindicarmos a orixe galega do Almirante, non denunciar xenocidios nin abusos de conquista.
Como tantas outras cousas despois de vinte anos, Combarro non é xa o que visitáramos a mai da señorita Kaplan e eu, baixo o orvallo que mollaba as ruelas sinuosas e solitarias, entre cabazos e cruceiros.
Para alén da flora e fauna do día (o cetreiro cos falcóns, o ferreiro ao pé da forxa, os vendedores de xabón e roscas, o mouro dos minerais, as cuadrillas de gaiteiros, a cesteira), a vila leva tempo convertida nun parque temático onde unha parte dos viciños vendeu as casas dos avós a madrileños que pasan aquí o verán, e outra vende chilindradas aos turistas. Nada novo, nada que non estea a suceder en todas partes.
Un amigo dos Haddock, nativo da vila e vestido para a ocasión como de trobador, acóplasenos e vai contando a intrahistoria: aquela casa con cabazo e terreo diante vendérona seus tíos por noventa mil; por cento vinte mil podes comprar estoutra, restaurada, que é dos pais dun amigo del; na do lado, que seu pai vendeu por corenta mil euros, un da Coruña quere montar apartamentos turísticos, e nese plan.
A pequena cativiña Haddock, arrolada polo baile de cifras, adormece ao meu lado no seu coche mentres os adultos esperamos que nos traian o xantar.

Ningún comentario: