Non teño aínda moi claro
se este vai ser un novo retorno ou unha simple saída á miña teima polas listaxes e os inventarios. Haberá que ir vendo que pode máis, se a ampla chaira de dous meses por diante tentando fuxir do tedio, ou a preguiza de poñer ao día esta haxiografía no medio hostil en que se ten transformado o escritorio do blog.
2. Donde nadie te encuentre, de Alicia Giménez Bartlett.
3. Más allá del espejo, de John Connolly.
4. Elling, de Ingvar Ambjørnsen.
5. El campo del alfarero, de Andrea Camilleri.
6. Skugga-Baldur, de Sjón.
7. El olor de la noche, de Andrea Camilleri.
8. La historia de Edgar Sawtelle, de David Wroblewski.
9. El policía que ríe, de Maj Sjöwall e Per Wahlöö.
10. Lamentaciones de un prepucio, de Shalom Auslander.
11. La luna de papel, de Andrea Camilleri.
12. Asuntos internos, de Ian Rankin.
13. La voz del violín, de Andrea Camilleri.
14. Espectros en Breslau, de Marek Krajewski.
15. Cuando pase tu ira, de Åsa Larsson.
16. Sunset Park, de Paul Auster.
17. Oliver Twist, de Charles Dickens.
18. El primer caso de Montalbano, de Andrea Camilleri.
19. Cinco contos sobre Velázquez.
20. La excursión a Tindari, de Andrea Camilleri.
8 comentários:
polo sí ou polo non, eu alégrome de que volvera
Vexo que Camilleri non deixa indiferente. :)
Non sabe o ben que o entendo. Pero ao final sempre temos esa necesidade de contar, de conectar a través dos nosos escritos cos que están alén da pantalla. É un pracer ler os seus textos.
Åsa Larsson por pracer e por nostalxia .
Apostemos polo retorno, vale!?
Non é necesario que pense en volver, simplemente fágao, coma quen respira.
Non sei a vostede, pero a min as lecturas inspíranme para escribir, e con todo o que vostede trae...
"medio hostil en que se ten transformado o escritorio do blog"?
escribir non escribirá, pero ler...
bótase a faltar que será da señorita Kaplan
eu tamén me alegro de leelo, e dígolle como X, non é necesario decir: "volvo", simplemente escriba cnado queira e xa está.
non coincidimos en lecturas, non coñeco apenas nada desa listaxe pero vexo que Camilleri chegoulle dentro.
biquiños para vostede e para a señorita Kaplan.
Postar um comentário