sábado, 4 de fevereiro de 2012

Frío siberiano

Atopo a miña irmá precisamente baixo o arco da Porta de San Fernando; ela vai para o traballo cargada de papeis e eu veño da libraría, de comprar un agasallo para Polis, que anda de aniversario.
Apesar do frío siberiano, é inevitable someterse a un terceiro grao: que por que ando coxo, que donde veño, que onde vou, que que levo na bolsa de plástico; non me solta se non lle explico que vou para a farmacia, que veño de comprar uns libros e antes aínda da podóloga, e que o puto pé me está a doer tanto que ben o cortaba se tivese unha motoserra á man.
Antes de separarnos, a miña irmá solta sen pensar esa frase que non se me vai da cabeza, e que máis que para un post daría para toda unha novela ou mesmo para unha tese de doutoramento: O último libro que comprei aínda o paguei en pesetas.
Así é como, inspirado polas palabras da miña irmá e coxeando sobre a banquisa de regreso ao tobo, concibo  unha idea maxistral: no sucesivo xa só regalarei libros.
Pode que non dea mellorado o índice de lectura  da miña contorna, pero  seguro que vou romper menos a cabeciña pensando que agasallo comprar a cada quen. 

12 comentários:

susana moo disse...

Telo meu apoio nesa sabia decisión.

mfc disse...

Com este frio apetecem livros e uma lareira acesa!
O que eu me ri com o dito da tua irmã!!

pinguim disse...

A velha peseta...
Será que iremos um dia voltar às nossas moedas?

zeltia disse...

chámame a atención a ilustración cos libros e o "frío siberiano" que escolleu par ao post, que trata diso, precisamente.
Pdero home, que o último libro que mercou o pagara en pesetas, non significa que fose o último libro que lese... eu os meus sempre os pillo da biblioteca, menos algún agasallo, e outros tesouriños que me apetece que sexan meus, meus,para subliñalos e sobalos e levalos sempre comigo.

mariajesusparadela disse...

Daquela, señor Kaplan, a súa irmá non llo vai agradecer...si aguantou desde entón, está ben claro que non lle gusta moito ler...

Jorge CimadeVila disse...

Lémbrame a miña irmá sempre preguntando tamén por todo e facendo o terceiro grao... É a maior supoño?
Teño que recoñecer que ultimamente non leo moito, entre o máster e o choio...

Un saúdo

Dilaida disse...

Pois terá sorte se despois de regalar libros, alguén dos que reciban o agasallo non lle pregunta "que vai facer con el despois de lelo" como me preguntaron a min. Claro que tamén lle pode contestar como fixen eu "e logo muller, non tes unha mesa un pouco coxa, posllo de forra".

Jorge CimadeVila disse...

Por certo, mudeille o nome o blog :D

http://www.dunhabeiraautra.blogspot.com/

A nena do paraugas disse...

Sabia decisión. Os libros son os mellores regalos. Nunca pasan de moda, igual ca algunhas músicas.

Chousa da Alcandra disse...

Confeso que leo moitísimo menos (libros) ultimamente. Teño tanto atrasado/pendente de lectura, que o próximo que merque igual o teño que pagar tamén en...¿pesetas?
Saúde

xenevra disse...

Teremos que agradecerlle ao frío que estes días aumentase o índice de lectura, ou tal vez á pésima, cada vez máis, tv. Un libro sempre é un gran agasallo. Tamén é certo que boto de menos librarías onde acceder ás novidades sen previo encargo :(

Aldabra disse...

fai deso cántos anos?
deus santo...

coa tua irmá arruinábanse todos os librerios.

asi que aplaudo a túa decisión.

bqñs,