luns, 2 de xaneiro de 2012

Semestre de libros


Volvín ler este ano pasado como non lía había séculos: probablemente desde a adolescencia, cando ía a todos lados cargando con libros e até durmía con eles, ou mentía sen remorsos aos amigos se non aparecía por terminar a novela que tiña entre mans; ese pracer que tiña esquecido e esa fidelidade que supuña doutras idades voltou, espero que para quedar, sen que iso signifique que todo o campo é país, e que non houbese enxendros a axexar desde a mesa de noite antes de lles dar pasaporte alí onde habita o olvido aos alleos, ou degradados os propios ao fondo da libraría, como se fosen tóxicos ou infecciosos.
Os outros, os benamados compañeiros, engordan a listaxe que con todo o mimo a seguir lles enumero:

              1. La mujer de verde, de Arnaldur Indridason.
              2. Reacciona.
              3. Día de perros, de Alicia Giménez Bartlett.
              4. Los irlandeses, de Rodolfo Walsh.
              5. Los perros ladran, de Truman Capote.
              6. La voz, de Arnaldur Indridason.
              7. La soledad de Patricia, de Carles Quílez.
              8. Un barco cargado de arroz, de Alicia Giménez Bartlett.
              9. Asesinato en el Savoy, de Maj Sjöwall e Per Wahlöö.
            10. Palabras de caramelo, de Gonzalo Moure.
            11. El ruido de las cosas al caer, de Juan Gabriel Vásquez.
            12. El hombre que se esfumó, de Maj Sjöwall e Per Wahlöö.
            13. Os escaravellos voan á tardiña, de María Gripe.
            14. El coche de bomberos que desapareció, de Maj Sjöwall e Per Wahlöö.
            15. Mensajeros de la oscuridad, de Alicia Giménez Bartlett.
            16. El reinado de Witiza, de Francisco García Pavón.
            17. E de evidencia, de Sue Grafton.
            19. Las hermanas coloradas, de Francisco García Pavón.
            20. La tuneladora, de Fernando Lalana.
            21. Ardores de agosto, de Andrea Camilleri.
            22. Tatuaje, de Manuel Vázquez Montalbán.
            23. La forma del agua, de Andrea Camilleri.

7 comentarios:

zeltia dixo...

que envexa me da, Kaplan.
eu quería refuxiarme en mundos ficticios.
vivir emocións a través doutras vidas.
cantos praceres me ten proporcionado a lectura, alá, na lonxana adolescencia e, despois tamén, outra etapa haberá uns 15 anos, que volvín ler compulsivamente (creo que polas mesmas razóns que lle expoño hoxe)
pero é coma se tivera medo. non vaia ser que neses mundos, que nesas vidas, estea mellor ca na miña, e xa non queira volver e me quede entre as cubertas, detrás das portadas demasiado tempo, e cando acorde, cando esperte xa case non teña vida para vivir a vida de verdade.
que sei eu.

zeltia dixo...

kaplan: busque algo para dicirme, ande.

Dilaida dixo...

Tamén houbo épocas na miña vida nas que ler para min era como a droga diaria que non podía faltar. Agora tómoo con máis calma e tamén elixo mellor o que leo. Enriba da mesa de noite sempre hai un libro e o mesmo que moitos toman fármacos para durmir, eu adícolle algún tempo ao libro, e dependendo do día, o sono chega antes ou despois. Ler reláxame e fai que non teña que provocar ao sono con outras cousas.
Bicos

Concha L. F. dixo...

Antes lía moitos libros. Despois pasei unha época de lectura diaria do DOG e demais documentos oficiais. Agora deume por ler os apuntes que me dan para estudar...

Algún volverei aos libros, polo simple pracer de ler, coma antes.

Un abrazo.

mariajesusparadela dixo...

Vostede é un Firmin disfrazado...eu teño tempos e nunca sei por onde me vai dar.
Ás veces,só leo blogs...pecadenta.

Peke dixo...

Coincidimos en varios, sobre todo novela negra ou policial. Que aproveite!

Aldabra dixo...

pois de toda esa longa lista só coincido nun: El curioso incidente del perro a medianoche, que me gustou moitísimo, segundo creo recordar.

en fin, que me alegro de que volte a disfrutar lendo... a mín o vicio nunca me abandonou, desde que empecei, alà polos catorce anos.

biquiños,