xoves, 5 de xaneiro de 2012

In memoriam


Os medios de comunicación repiten, coma un mantra, que era o home máis querido de Galiza. Eu engado que ademais era o máis honesto e, por descontado, a imaxe do que deberíamos ser.
Que a terra lle sexa leve.

9 comentarios:

Ra dixo...

Absolutamente.

mariajesusparadela dixo...

Blue publica no seu blog unha entrevista, na que di un epitafio.
E, segundo il quere, déixao ir.

Peke dixo...

91! Non sei se porque levo toda a vida véndoo e oíndoo, pensei que tiña máis. D.E.P.

Dilaida dixo...

Morreu un GALEGO VALENTE.

Raposo dixo...

Sencillez, honestidade, ética, amor pola súa terra: un gran home.

zeltia dixo...

fixo algo coa súa vida...
a min conmoveume o último párrafo do enlace ao artigo.
pastillas para morrer. e xa non queda ninguén.
esa frase é demoledora. parece que se non hai testigos da nosa vida, xa non haxa vida. imaxina vostede que toda a xente que foi querendo na vida vaia morrendo e xa se sinta vostede un estraño entre estraños?

mfc dixo...

Há sempre lugar cá para a gente boa!

Aldabra dixo...

e segundfo teño entendido era un home moi moi humilde... unha perda pero a todos nos chega a nosa hora.

dep.

biquiños,

Chousa da Alcandra dixo...

Concordamos. No dito e no escrito.

(Espero que os Reis fosen contigo mellores que con Urdangarín...)