sábado, 17 de decembro de 2011

Pange lingua

Ten razón Zeltia cando se pregunta nos comentarios onde estaba ela para non enteirarse de que agora estou a cantar nun coro; o certo é que non quixen contar nada aquí até que o asunto callase, por se ao final me daban unha patada no cu (ou tres couces na garganta, como disque deu o infanzón ao Lopo jograr daquela cantiga de maldizer).
Tampouco contei nada na casa, con excepción da señorita Kaplan, e a reacción ao sabéreno foi como se descubrisen que a pobre velliña que pide esmola nas Cortiñas de San Román ten unha fortuna en accións ou que o señor do terceiro falsifica billetes de banco.
Agora a todos lles parece que se vía vir, pero se non chega a ser por Herg, que me falou de que faltaban voces masculinas no coro e unha tarde de hai un mes me pediu que a acompañase a un ensaio, eu non tería caído do cabalo nin andaría agora descoidando este blog (que fixo hai unha semana sete anos sen pena nin gloria); nin aturando a miña sobriña, que desde que me viu co smoking posto teima en que lle diga a cada momento Chámome Bond, James Bond; nin respondéndolle á miña irmá como á miña conciencia que se pode cantar o Pange lingua nunha catedral ou a Bar Mitzvah nunha sinagoga sen deixar por iso de ser un ateo recalcitrante, que o caso é cantar; nin enchendo a cabeciña con panxoliñas e gregorianos.
Para Herg, que é profesora de música, e para a señorita Kaplan, que desde pequena estuda solfexo e clarinete, todo é moi sinxelo, pero a min, que son un completo leigo, cómpreme aprender de memoria os cantos e a as músicas porque non sei ler as partituras.
Pero o caso é cantar.

10 comentarios:

pinguim dixo...

Mas deve dar um imenso prazer...

peke dixo...

O caso é cantar e pasalo ben. Noraboa.

mariajesusparadela dixo...

Pero se ten boa voz e ouvido axeitado, non precisa mais nada.
A min encántame a música coral.
Se ven cantar á catedral, avíseme, que nunca entrei mais que a ver arte.

La queue bleue dixo...

Agora só che faltaria coser e a vida solucionada ;-)

mfc dixo...

Olha, eu não poderia fazê-lo, pois não tenho nem voz nem ouvido para não desafinar!

Raposo dixo...

Como si non houbera xa bastante ruído no mundo...É broma, oh!!

Concha L. F. dixo...

Pois non hai nada mellor para espantar meigas ca poñerse a cantar. Con ou sen partitura. Para iso soamente se precisa saber escoitar e axustar a voz ao que se escoita. Levo varios anos dedicando unhas horas á semana a isto do canto coral. Tampouco sei música nin teño boa voz, pero pásoo moi ben...

Así que, adiante. Co canto. E con todo.

Saúdos

Chousa da Alcandra dixo...

Outros damos o cante.
(En Antas hai moito seguidor da música coral; así que se o coro itaqueño ven por aquí, non me vaia eu enterar a touro pasado!)

zeltia dixo...

ogallá que iso lle termine apaixoando, é marabilloso apaixoarse por unha actividade. E se por riba e algo artístico e de relacionarse con outras persoas da mesma aficción, e de visitar localidades, igrexas, catedrais... e as merendolas, eh ,eh eh

gustaríame tanto velo a vostede co smoking...!
;-)

Anónimo dixo...

alégrome por vostede moitísimo, as aficións son moi boas, e por riba tamén pode relacionarse con outras personas que a comparten con vostede.

si algunha vez ven cantar por Narón, avísenos, Congo e un apaixoado da música aínda que non canta nadiña.

ande, e agora dígame, son Bond, James Bond.

encantada de telo coñecido.

biquños,
e bó nadal.

Aldabra