segunda-feira, 7 de novembro de 2011

Pola rúa dos 46


Desde venres transito xa pola rúa dos 46 e inaugúroa, esquecendo a dieta, cun gorentoso e abundante cocido para media familia (a outra media, meus pais, toman estes días as augas nalgún remoto balneario estremeño): hai que recoñecelo, de miña mai herdei a falta de calibre nas doses, e o Domingo retornaron os comensais para dar conta dos restos, e nin por esas: no conxelador orellas e fociños agardan a súa oportunidade encerrados nun tupper, e a marea de copas e pratos vai voltando progresivamente ao acubillo orixinal.
Mentres, seguen chegando desorientadas mensaxes de felicitación pasadas de data e algunha sorpresa vía sms. A señorita Kaplan agasalloume cun dos seus preciosos debuxos, a miña irmá cun cactus para substituír o bonsai defunto, e a miña sobriña cun apetecible foie-grass que aínda non decidín se podo ou non podo comer, por aquilo da dieta.
E eu, de min e  para min, tres cousas: un libro do meu matrimonio favorito, un par de zapatos de inverno, e aproximadamente un metro cadrado da casa na que vivo.

13 comentários:

pinguim disse...

É bom saber novidades tuas...

mariajesusparadela disse...

hai que se regalar mais, señor Kaplan, que dos oitenta para arriba...xa sabe. E xa lle están a chegar.

zeltia disse...

na rua dos 46? logo cumpleu vostede 45? inda é un meniño_! [iso lle digo eu sempre a case todas as miñas amizades que andan nesa franxa de edade]
mirei eu hai pouco as miñas fotos dos 45 e estaba feita un pimpollo! claro que a min entonces non mo parecía, botando de menos estúpidamente ter trinta e algo.
Non caia nese erro, que seguro que non, que lle vexo eu nos ollos que é un home moi intelixente.

teño gana de voltar eu ás novelas policíacas. agora teño cousas que esquecer y moito no que non quero pensar, así que é unha boa mnaneira meterse de cheo noutras vidas, (teño que buscar algunha serie) e noutras aventuras (unha boa novela policíaca.)
cando me decida, sei ben a quen pedirlle consello (non si?. espero que mo dea)


unha aperta moi forte polo seu cumple, que xa vexo que o celebrou como debía.

Raposo disse...

Pois que a transite vostede sen novidade ata a avenida do 47.

susana moo disse...

joer machiño, andarás a dieta pero cada vez que veño dícheste unha homenaxe. Que me parece bien, conste. E Felicidades.

Yolanda disse...

Parabéns polo seu aniversario :)

mfc disse...

Então muitos e muitos parabéns... e muitos anos de vida!
Um grande abraço.

Concha L. F. disse...

Está ben iso de transitar pola rúa dos 46. E mellor inaugurala cun bo cocido!
Que lle sexa venturosa a andaina, aínda que teña que facer dieta de vez en cando!

peke disse...

Non vou ser menos, así que parabéns polos 46!
Non coñecía eu ese matrimonio.

Chousa da Alcandra disse...

Cando a viaxe polos 46 sexa agradable, que sexa un tren de vapor e cando as cousas vaian menos ben...para iso queremos o ave!!!

Apertas de Antas

paideleo disse...

Agora toca ir polos corenta e seis seguintes !.
Noraboa !.

X disse...

Parabéns, tarde, coma sempre :(
Hai un agasallo para vostede na Selva ;)

Anónimo disse...

encántame que nun día tan sinalado saltes á dieta, que só vivimos unha vez, que dín algúns [non sei si será certo]

e tamén encántame que te agasallaras a ti mesmo con algo do teu agrado, porque é bó quererse a un mesmo e un libro sempre é unha boa aposta.

lín estes días en moitos blogs [porque andiven buscando información] dun libro que penso pedir en préstamo na biblio ou comprar, si non o teñen: "El bolígrafo de gel verde", de Eloy Moreno. O homiño resulta que se auoeditou o libro e él mesmo o levou a varias librarías ata que tivo sorte e llo publicaron... así é a súa historia de determinación e confianza na súa obra

http://www.elboligrafodegelverde.com/?page_id=11

moitísimas felicidades e como a ocasión o merece e con permiso do Congo, ademáis dos biquiños habituais vouche dar unha grande aperta, desas con palmadiña nas costas.

¿gustaríache recibir un regalo sorpresa? é que se me acaba de ocorrer algo, si queres me envías a túa dirección nun correo e cho envío [aínda que tardarei uns días porque teño que facelo eu mesma]

xa me contarás.

Aldabra