sábado, 2 de xuño de 2007

Escapo!

 Acábanseme os víveres. Teño a neveira que dá pena, pero o peor é que estou farto de dar voltas no tobo, vestido de chándal, como se fose poñer un ovo. O móbil está mudo hai horas. A miña filla, contaxiada telepaticamente de amigdalite, non veu este finde. O cesto de roupa para pasar o ferro fai sinais como un náufrago. A butaca, tras tantas horas sentado nela, repéleme como o asento dun fakir...
Antes que tomar dun golpe os sete sobres de augmentine que me restan ou abrir a chave do gas ou bañarme co secador de pelo conectado, fago memoria de como se viste unha persoa normal, de como se acende un coche, e entón decídome...
... e escapo!

7 comentarios:

X dixo...

Feliz fuxida!

gatina dixo...

Benvido ao mundo dos virus. Cómo entendo esas sensacions!!!

Torreira dixo...

Ben feito,boa terapia!!!!

Morgana dixo...

Excelente, eso es que ya se encuentra vd. bien. ¡Nos alegramos!

X dixo...

Ese reloxo de aí arriba é terrible!

peke dixo...

Está ben de vez en cando unha fuxida desas.

leco dixo...

A fume de carozo!!
Así se fai